Ouder-kind binding & Dragen

Je baby dragen, goed voor de ouder – kind binding!

losangeles-gris-echarpe-hoppediz.jpg
draagdoek

De baby op de arm dragen is een natuurlijk instinct als hij huilt of moeite heeft om in slaap te vallen. Als het lang duurt, dan lijden armen, schouders, nek en rug én eveneens onze relatie met de baby. We beginnen het de baby kwalijk te nemen, alsof hij het expres doet terwel we diep van binnen heel goed weten dat het een behoefte is aan contact en troost. Het is moeilijk om niet te zwichten voor de goedbedoelde adviezen uit de omgeving om de baby te laten huilen; alleen, in zijn eigen bed, want “daar krijgt hij sterke longen van”!

Gewichtloosheid

De ontdekking van de ergonomische babydrager is vaak een openbaring… Niemand vergeet die allereerste keer dat de baby in de draagdoek zit, zo goed en zo kwaad als ‘t gaat geknoopt met behulp van de handleiding of op aanwijzing van een draagconsulente.

En dan volgt er dat moment: “Oh maar wauw! Het is helemaal niet zwaar”. Gevolgd door het instinctief aaien over de rug van de baby. Een klein, teder bolletje baby. Het is toch echt dezelfde als de nukkig huilende baby van daarnet. Het verschil is dat hij nu rustig wordt. Hij kruipt lekker tegen ons aan en installeert zich met een rond ruggetje. De ouder verwelkomt de baby, trekt de stof van de draagdoek goed en genietend van de ontstane bewegingsvrijheid slaat hij zijn armen om de baby heen om lekker te knuffelen. De baby slaapt binnen enkele minuten, soms zelfs al voordat de draagdoek goed en wel op zijn plek zit.

Samen, Vrij

liliputi-manteau-marron-orange.jpg
Liliputi draagjas

De eerste uitjes zijn eveneens onvergetelijk. Baby en papa of mama lekker warm in één jas, genietend van de ongelofelijke lichtheid, de simpelheid om snel een bus of tram in- of uit te stappen, door tussen smalle winkelpaadjes te manoeuvreren en langs obstakels op de stoep te wandelen. En bovenal, genietend van het kleine, warme en zachte hoofdje van de baby tegen onze borst, op kus-hoogte, en hoe kunnen we dat weerstaan…. Zijn geur, de adem, de kleine geluidjes, de bewegingen in zijn slaap…

Een bekend nestje

Onze baby hervindt, dat voelen we, een wereld die hem bekend is uit zijn prenatale leven. Onze stem, onze geur, het kloppen van ons hart, die geuren en geluiden kent hij goed. Met zijn hele lichaampje goed ondersteund door de stof van de draagdoek, voelt hij dezelfde veiligheid en geborgenheid als in de buik van zijn moeder.

Vertrouwd raken met je eigen baby

Door de dagen heen, zijn we verbaasd te merken dat we ons eindelijk… bekwaam voelen. Bekwaam in het omdoen van de babydrager natuurlijk, maar vooral ook in het luisteren naar de behoeftes, de huiltjes, de roep van de baby. Samen tijd doorbrengen, huid tegen huid, hierdoor hoeft de baby niet te huilen om zijn behoefte te uiten, maar kan op tijd aan de behoefte van de baby worden voldaan.

Een klein mondje wat probeert te happen en zoekend is? Een voeding. Een neusje wat tegen ons aan wrijft? Een slaapje. Een buikje wat zich spant? Een boertje dat dwars zit of een buikmassage nodig heeft. We durven de baby aan te raken, te bewegen of te masseren, we vinden hem niet meer zo breekbaar, en we horen onszelf zeggen “MIJN baby, MIJN kind, MIJN zoon/dochter”

Heel natuurlijk, is er een band ontstaan tussen ouder en kind. Begripvol kijken we terug op onze eerste moeizame stappen als jonge ouders. Het gaat eigenlijk best goed met de kleine…

 

Januari 2011, Gerealiseerd door Marianne Scourzic, draagdoekconsulente.
Vanuit het Frans vertaald door Chouchous